Dead Again (1991) WEB-DL OCR 23.976 fps runtime 01:47:42
"ฆาตกรรม"
"วงการเพลงช็อคกับ การตายของมาร์กาเร็ต สเตราส์"
"นักเปียโน มาร์กาเร็ต สเตราส์"
"คฤหาสน์ลอส แอนเจลิส ของโรมัน สเตราส์"
"อาวุธฆาตกรรม"
"สเตราส์อ้างคนร้ายฆ่าภรรยา"
"สร้อยข้อเท้าที่หายไป โยงเหตุจูงใจฆาตกรรม"
"สร้อยข้อเท้า"
"การอ้างฐานที่อยู่ของสเตราส์มีเงื่อนงำ"
"โดยเกรย์ เบเกอร์"
"เกรย์ เบเกอร์"
"สเตราส์ถูกจับกุม"
"พบรอยนิ้วมือ ของนักประพันธ์เพลงบนกรรไกร"
"เปิดการพิจารณาคดีสเตราส์วันนี้"
"แม่บ้านให้การว่าบันดาลโทสะเพราะหึง"
"มาเอสโทรปฏิเสธขึ้นให้การสู้คดีของตน"
"สเตราส์ถูกตัดสินว่าผิด"
"วันที่ 10 ธันวาคม 1949"
"คณะลูกขุนได้คำตัดสิน ในเวลาเพียง 1 ชั่วโมง"
"มาเอสโทรจะไม่อุทธรณ์"
"สเตราท์ถูกตัดสินประหารชีวิต"
เข้ามาสิ คุณเบเกอร์
อย่างที่คุณเห็น ผมเป็นแฟนตัวยงของคุณเลยทีเดียว
ปลื้มจัง
คุณถึงได้ขอให้ผมมาที่ คุกรอประหารนี่งั้นเหรอ คุณสเตราส์
เพื่อบอกว่าคุณเป็นแฟนตัวยงของผม
ผมอยากให้คุณลงพิมพ์อะไรบางอย่าง
ในเมื่อ...
...คุณเก่งเรื่องนั้นมาก
ผมอยากให้คุณลงพิมพ์ว่าผมพูดว่า...
"ผมรักภรรยาผม"
คุณรักภรรยาคุณ
และผมก็จะรักเธอ...
...ตลอดไป
แน่นอน ตลอดไป
ได้เลย
ขอบคุณ คุณเบเกอร์
คุณไม่กลัวตายเหรอ
"การตายต่างจากที่ใครๆ คาดคิด..."
"...และโชคดีกว่า"
คำพูดจากโอเปร่าของคุณเหรอ
วอลท์ วิทแมนน่ะ
ผมทึกทักว่าเป็นของผม ทุกอย่างไม่ได้หรอก คุณเบเกอร์
คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าคุณโชคดีที่ตาย
สิ่งที่ผมเชื่อนะ คุณเบเกอร์...
...ก็คือนี่...
...ยังไม่จบสิ้น
แต่คุณฆ่าเธอ ใช่มั้ย คุณสเตราส์
โอเค สเตราส์ ไปกันได้แล้ว
ไม่ หยุดเขาไว้
หยุดเขาไว้
นี่สำหรับแก
ไม่เป็นไรนะ ฉันไม่ทำร้ายคุณหรอก
เมื่อ 2 คืนก่อนเราพบเธอ พยายามข้ามประตูรั้วเข้ามา
ตั้งแต่ตอนนั้นเธอไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
ไม่ยอมกิน
เวลาเธอหลับ เธอจะฝันร้ายรุนแรง
- โทรแจ้งตำรวจสิ - พวกเขามาที่นี่แล้วค่ะ ฟาเธอร์
และก็จะพาเธอไปที่โรงพยาบาลเคาน์ตี้
เมื่อคืน ซิสเตอร์คอนสแตนซ์ ที่อยู่ห้องข้างๆ
ได้ยินเธอละเมอพูดคำนี้ออกมา
- "ไดเชอร์" - "ดิชเชอร์" ค่ะ
ฟังดูไม่มีความหมายอะไรเลย
- ฟาเธอร์คะ... - ผู้หญิงคนนี้ควรอยู่ในโรงพยาบาล
ฟาเธอร์คะ ทุกคืนก่อนนอนเธอ จะเอาเก้าอี้กั้นประตูไว้
ถ้าท่านได้ยินเสียง ผู้หญิงคนนี้กรีดร้องแล้วจะรู้
ซิสเตอร์ ผมไม่จำเป็น ต้องได้ยินเธอกรีดร้อง
ฉันจะไม่ทอดทิ้งผู้หญิงคนนี้ค่ะ
เธอจะอยู่ที่นี่อีกไม่ได้แม้แต่คืนเดียว นั่นเป็นคำขาด
แต่ก็ไม่มีเหตุผลว่าทำไม เราจะให้คนสืบหาครอบครัวเธอไม่ได้
แต่เราไม่มีเงินจ้างใครหรอกนะคะ
คนที่ผมคิดถึงอยู่นี่จะทำทุกอย่างให้ฟรีๆ
เขาเติบโตขึ้นที่นี่ เขาเป็นตำรวจ
เราอยู่แผนกคนหายมานานแล้ว
ชื่อนี้คุณพอจะวางใจได้มั้ย
ไมค์ เชิร์ช ผู้สืบหาทายาท
ครับ พีท นี่ไมค์พูดนะ ไม่ต้องลงโฆษณา ผมเจอคาร์ไลล์แล้ว
ที่จริง ตอนนี้ผมกำลังไปหาเขา
- นายขับรถสวนทางนะ - ขอบใจมาก เพื่อน
ถ้าญาติของภรรยาคุณโทรมา อย่าเชื่อสิ่งที่เธอพูดมากนัก
ใช่ ผมเคยมีนัดกับเธอ และเราก็...
เราไปกินอาหารกลางวันกัน และก็แบบว่า...
เรากลับไปที่บ้านเธอและก็...
ไม่ เราจะไม่ไปไหนด้วยกันอีกแล้ว
บอกภรรยาคุณว่ากับญาติเธอ ไม่มีอะไรสำคัญหรอก
แบบว่าเธอ...ผมไม่อยากจะ...
ผมไม่ได้หาคนถูกใจ แต่หาคนที่ทันใจผมต่างหาก
ครับ ขอบคุณมาก
โคซี่ คาร์ไลล์
- อยู่ในห้องเย็นมั้ง - โอเค ขอบคุณครับ
- โคซี่ คาร์ไลล์ - ไปไห้พ้น ผมกำลังพัก
สำนักงานกฎหมาย ออพเปอร์แมน-โครว์สั่งให้ผม
ตามหาคุณและบอกคุณว่า ไมรอน สปาร์โก้ตายเมื่อเดือนที่แล้ว
ไมรอน สปาร์โก้เป็นใคร
- เขาเคยเป็นคนไข้ของคุณ - ผมมีคนไข้เยอะแยะ ไปได้แล้ว
คนนี้ทิ้งเงินไว้ให้คุณ 11,000 ดอลลาร์
ไมรอน ไมรอน
ใช่ ไมรอน ที สปาร์โก้ ผู้รับเหมาติดตั้งท่อประปา
อยู่ในซาน มาริโน่กับภรรยาของเขา คาเรนหรือชารอนนะ
คาเรน ตอนนี้เธอต้องเหงามากแน่ๆ
พระเจ้า 11,000 ดอลลาร์ ช่างน่ายินดีจริงๆ
- บุหรี่สักมวนมั้ย - ไม่ ผมไม่สูบบุหรี่
นาทีที่แล้วคุณมองซองบุหรี่ 3 ครั้ง
- อะไรนะ - คุณหงุดหงิดอยากสูบบุหรี่
- คุณช่วยสปาร์โก้ให้เลิกสูบบุหรี่เหรอ - เปล่า เขาหมดสมรรถภาพ
คิดดูสิ เขาหากินกับการวางท่อ แต่เขาทำให้มันตั้งที่บ้านไม่ได้
ไมรอนต้องไอ้จู๋ตั้งแน่ๆ ตอนเขาเขียนพินัยกรรมน่ะ
เฮ้ นายจ้อนเล็ก
ผมเป็นจิตแพทย์ที่เก่งมากนะ
ผมรักษาคนมา 16 ปี ผ่านอะไรๆ มาเยอะแยะ
โอเค ผมนอนกับคนไข้คนสองคน... ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้สนใจพวกเธอ
โอเค...
ผมรักการเป็นหมอ
ผมเคยไม่คิดเงินคนไข้ของผมครึ่งหนึ่ง
แล้วรัฐงี่เง่าก็ส่งสาวเจ้าหน้าที่ลับมา
แล้วผมก็จบเห่ ไม่ยุติธรรมเลย ใช่มั้ย
ทำไมคุณไม่โทรนัด กับทางออพเปอร์แมน-โครวล่ะ
เซ็นเอกสารแล้วรับเช็ค 8,800 ดอลลาร์ได้เลย
ขอโทษนะ ไหนว่า 11,000 ดอลลาร์
ก็หักค่านายหน้าของผมแล้วไง ถูกมั้ย
นอกจากคุณจะมีปัญหา กับเรื่องนั้น ซิกมันด์
ผมขอ...ขอใช้โทรศัพท์หน่อยได้มั้ย
- ตามสบาย - ขอบคุณมาก
- คุณเชิร์ช - ครับ
คนเราก็มีแค่สูบบุหรี่กับไม่สูบบุหรี่ ไม่มีอะไรระหว่างนั้น
กลเม็ดคือค้นหาว่า คุณเป็นแบบไหนและก็เป็นแบบนั้น
- ใช่ ผมพยายามเลิกสูบ - อย่ามาบอกผมว่าคุณพยายามเลิกสูบ
ถ้าคุณพูดอย่างนั้น จะฟังดูเหมือนผู้หญิงที่ให้คำมั่นไม่ได้
ค้นหาว่าคุณเป็นแบบไหน แล้วเป็นอย่างนั้น ก็แค่นั้น
ถ้าคุณเป็นคนไม่สูบบุหรี่ คุณก็จะรู้เอง
ขอบคุณมาก ที่นี่เยี่ยมจริงๆ
นายจอมเพี้ยน
"บ้านอุปถัมภ์เด็กชายนักบุญออเดรย์"
มีบางคนที่อยู่ไหนสักแห่งห่วงผู้หญิงคนนี้
ผมจะพาเธอไปส่งที่โรงพยาบาลเคาน์ตี้
ตอนนี้ผมมีเวลาทำให้ได้แค่นั้น
โอเค...
ระหว่างทางผมอาจให้เพื่อน ที่สำนักหนังสือพิมพ์ถ่ายรูปเธอไว้
ลงมันในบทบรรณาธิการฉบับเช้า... ฟังดูเป็นยังไงครับ
เยี่ยมเลยค่ะ ขอบคุณ
เยี่ยมเลย
ถุงมือข้างเดียว แหวนวงหนึ่ง...
ผมตรวจดูฉลากอยู่น่ะ ดูว่าเธอซื้อมันมาจากไหน
แล้วฉลากกลิ่นเป็นยังไงคะ คุณเชิร์ช
แพงครับ
น้ำ...
น้ำหอมน่ะ...
คือ...
ไมค์ เชิร์ชครับ
นี่เป็นแหวนคล้าดดาห์ แหวนแต่งงานแบบไอริช
มงกุฎหงายขึ้นหมายถึงคุณรับ มงกุฎคว่ำลงหมายถึงคุณไม่รับ
คุณสวมมันยังไงเหรอ
ตำรวจถอดมันออก เขาจะได้เห็นมัน
แล้วถุงมืออีกข้างล่ะ
เธอสวมแค่ข้างเดียวตอนที่เราเจอเธอ
ฉันจะพาเธอไปเตรียมตัวนะคะ
ถ้าคุณเห็นอะไรที่คุณจำได้ ตะโกนเลยนะ
ผมรู้ว่าคุณตะโกนไม่ได้ งั้นโบกมือหรืออะไรก็แล้วกัน
การได้อยู่กับคนที่คุณไม่ต้อง ตะโกนใส่ตลอดเวลานี่ดีนะ
ยิ้มหน่อย ที่รัก
ต้องอย่างนี้สิ
นายจะพาเธอไปทิ้งไว้ที่เคาน์ตี้จริงๆ เหรอ
- ทำไมไม่พาเธอกลับบ้านล่ะ - เธอไม่ใช่หมาจรจัดนะ
ห้ามพาผู้หญิงไปที่บ้านเด็ดขาด พวกเธออาจยุ่งกับของของนายได้
โอ ของของฉัน
อย่างน้อยนายก็ไม่ต้องห่วงว่าจะลืมชื่อเธอ
เธอลืมแทนนายเรียบร้อยแล้ว
นายหัวเราะแล้ว
นับถึง 30 หยิบเธอ ออกจากน้ำยาแล้วใส่ไว้ในน้ำ
- เริ่มเลยได้มั้ย ชับ ชับ - ขอบใจมาก
คุณอยู่กับผู้เชี่ยวชาญ ที่รัก ไมค์มือโปรเลยล่ะ
เขาหาทุกอย่างได้
เคยเกิดเรื่องแบบนี้กับผมครั้งหนึ่ง
เมื่อ 2 ปีก่อน บุรุษไปรษณีย์สติแตก แล้วสับคนตายทั้งบ้าน
แล้วเพราะเขาได้ยินเสียง
หรือไม่รู้สิ อาจจะรู้สึกไม่ดี เขาเลยตัดแขนตัวเอง
- พีท - เขาต้องใช้จมูกโทร 911
- พีท - อะไร
- ผมรู้ว่ามีประเด็นสำหรับเรื่องนี้ - ใกล้แล้วน่า
ผมเป็นช่างภาพคนแรกที่ไปถึงที่เกิดเหตุ
ผมมองแวบเดียว วูบไปเลย
ผมวูบหมดสติไปเลย
พอฟื้นขึ้นมา ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ผมไม่รู้จักคนในครอบครัวด้วยซ้ำ เป็นอะไรที่น่ากลัวที่สุด
แล้วเช้าวันหนึ่งพอผมตื่นขึ้นมา ลูกสาวผมยืนอยู่ข้างเตียง
เธอมองผมแล้วก็พูดว่า "หนูรักพ่อค่ะ"
ผมมองเธอแล้วแค่อึดใจเดียว...
...ชีวิตผมก็กลับมาเหมือนเดิม
ฉะนั้น อดทนไว้นะ ที่รัก
ไม่ช้าก็เร็ว ทุกอย่างมันจะเหมือนเดิม
ด้วยเกียรติของลูกเสือ
- ฉันต้องพาเธอไปโรงพยาบาล - ได้ ฉันก็ต้องเขียนไอ้นี่เหมือนกัน
ได้เลย ไปสิ...
ชื่อกับเบอร์โทรของผมจะอยู่ในเอกสารนะ...
...พอมีใครดูรูปของคุณ ผมจะมารับคุณนะ
เราพูดถึงการอยู่ที่นี่อย่างมากก็คืนเดียว
นังสารเลว
- มันไม่ใช่ปัญหาของผม - พาเธอไปโรงพยาบาลสิ
ผมพาเธอไปมาแล้ว ที่นั่นมันแย่มาก
ผมแน่ใจว่าคุณจะต้องรู้สึก ว่าที่นี่ดีพอๆ กับรพ.เคาน์ตี้
ให้ตายสิ แม่บ้านไม่มาทำงาน
แต่ก็เถอะ ผมแน่ใจว่า คุณจะไม่ติดอยู่ที่นี่นานเกินไป
ที่นี่ไม่มีตำหนิเลย ตอนผมไปจากมันเมื่อปีก่อน
จะมีคนเห็นรูปคุณในหนังสือพิมพ์และก็...
...พวกเขาจะมาหาคุณ คุณจะได้รู้ว่าคุณชื่ออะไร
ไม่เป็นไร ผมจะตัดไอ้นี่ทิ้งให้ จะได้ไม่รู้สึกเหมือนอยู่โรงพยาบาล
จะเป็นลมเหรอ หิวใช่มั้ยล่ะ วันนี้คุณไม่ได้กินอะไรเลยนี่
ฟังนะ ถ้าคุณหิว ตู้เย็นอยู่ตรงโน้น
ทรูดี้ นี่มันสี่ทุ่มแล้วนะ เงียบๆ หน่อยสิ
ไม่เป็นไร เราเป็นเพื่อนกัน ผมชอบเพลง แต่ไม่ใช่เพลงของเธอ
ห้องนอนอยู่ในนี้ ห้องน้ำอยู่ตรงนี้ ตู้อยู่นี่
มีเสื้อแขนยาวอยู่ในลิ้นชัก สำหรับใส่ตอนนอน
หาเสื้อผ้าเก่าๆ ใส่เองแล้วกัน ถ้าตอนเช้าคุณอยากเปลี่ยนเสื้อผ้า
สวยนะ ว่ามั้ย
โต๊ะกับชั้นหนังสือมาจากยุคเดียวกัน...
เอาละ...ราตรีสวัสดิ์นะ
ยินดีต้อนรับสู่...
"โต๊ะกับชั้นหนังสือมาจากยุคเดียวกัน"
ให้ตาย งี่เง่าอะไรอย่างนี้
นี่สำหรับแก
เฮ้ เกิดอะไรขึ้น
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร คุณไม่เป็นไรนะ ทำใจดีๆ ไว้
"ผู้หญิงสูง 5 ฟุต 8 นิ้ว พูดคำว่า "ดิชเชอร์" ติดต่อไมค์ เชิร์ช"
ผมไม่ต้องบอกอะไรคุณทั้งนั้น บอกมาว่าแหวนของเธอลักษณะยังไง
ครับ เป็นรูปงูขด...
ครับ กะโหลกไขว้...
ตรงกับรอยสัก ขอบคุณนะที่โทรมา ฟลอยด์
เช้านี้ผู้ชายทั้งแอล.เอ.โทรมา นี่ดีกว่าวีดิโอนัดออกเดทซะอีก
- ขอโทษครับ คุณ...เชิร์ชใช่มั้ย - มีอะไรให้ช่วยครับ
- ที่จริง ผมมาช่วยคุณน่ะ - คุณเป็นใคร คุณปู่ของเธอเหรอ
เปล่า ผมไม่ใช่ปู่ของเธอ และก็ไม่ใช่ย่าของเธอด้วย
ที่จริง ผมไม่ได้เป็นญาติเลย ผมชื่อแฟรงคลิน แม้ดสัน
เก้าอี้นั่นสวยมากเลย
นั่นเฮย์วู้ด-เว้คฟิลด์ ผมให้ราคาคุณ 45 ดอลลาร์เลย
สติคลีย์น่ะ 250 ดอลลาร์ มีธุระอะไรเหรอครับ
ได้ดื่มน้ำสักแก้วก็คงดี บันไดบ้านคุณทั้งสูงทั้งชัน
ผมเหนื่อยแทบแย่กว่าจะขึ้นมาได้
ผมเจอคนไข้แบบนี้อยู่ตลอดเวลา
คนที่ชอกช้ำทางจิตใจ และก็ต้องการขจัดมันให้หายไป
ปัญหาก็คือ พวกเขาขจัดอย่างอื่น ไปพร้อมๆ กับมันด้วย
- คุณเป็นจิตแพทย์เหรอ - เปล่า ไม่ใช่ ผมเป็นนักสะกดจิต
นี่ครับ น้ำ นั่นประตู ขอโทษด้วยเรื่องบันได
รสชาติเหมือนเบอร์บองเลย
มันเป็นเรื่องของการพาเธอ กลับสู่ช่วงเวลาที่มีความสุขกว่านี้
แล้วก็ถามเธอว่าเธอเป็นใคร
มือคุณรู้สึกเบามาก ที่รัก
เบามากทีเดียว จนถ้าผมปล่อยมัน
มันอาจลอยขึ้นมาเองก็ได้
- เฮ้ใครอนุญาตคุณ... - เธอไม่เป็นไร
ผมอยากให้คุณผ่อนคลายต่อไป ที่รัก
และก็บอกคุณให้ก้าวลึกลงไปเรื่อยๆ สู่ขั้นของการสะกดจิต
อย่างนั้น
ใช่แล้ว
ดีมาก
ดี
ทีนี้ ที่รัก กลับไป...
บอกผมซิ
- มีบางอย่าง... - ใครก็ได้ช่วยฉันที
เธอ...เธอยังถูกสะกดจิตอยู่รึเปล่า
เปล่า
อะไรทำให้คุณส่งเสียงร้อง ตอนนี้คุณพูดได้รึเปล่า
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเธอพูดได้ ที่จริง ดีมากด้วย
คุณรู้สึกยังไง
ผมว่าเธอรู้สึกดีขึ้นแล้วละ เยี่ยมเลย
พรุ่งนี้คุณแวะไปที่ร้านผมก็ได้นะ เราจะได้ลองอีกครั้ง
ผมจะต้องการเวลาหลายชั่วโมง แต่ผมคิดว่าสภาพแวดล้อมจะ...
คุณทำได้ดี เธอพูดได้ แต่ผมไม่มีเงิน
ไม่ คุณจะไม่เสียอะไรเลย คุณเชิร์ช
เราจะตกลงกับครอบครัวของเธอ เมื่อเราเจอพวกเขา
พวกเขาจะพบว่าบริการของผม มีค่ามากทีเดียว
เมื่อพวกเขารู้ว่าผมช่วยให้พวกเขา ได้พบกับลูกสาว หรือภรรยาอีกครั้ง
หรือใครก็ตาม...
คุณมีของสวยๆ เยอะเลยนี่
น่าเสียดาย...เอาละ
ขอให้โชคดีนะครับ
คุณล้างข้างหลังไม่หมดน่ะ
คุณอยากให้...
ก้มหัวลงสิ
ผมจะหยิบผ้าเช็ดตัวให้นะ
"ของเก่าชั้นเลิศ"
แม้ดสัน
คุณเคยอยู่ในห้องทำงาน ของประธานาธิบดีรูสเวลท์เหรอ
ใช่ค่ะ หลายครั้งเลยละ
แม่ฉันเป็นคนทำอาหารของเขา
เราเหมือนครอบครัวเดียวกัน
ฉันเคยนั่งตักลุงเท็ดดี้ด้วย
ฉันชอบมากเลย
ผมแน่ใจว่าลุงเท็ดดี้ก็ชอบ
ทีนี้ คุณนายเท็ปเปอร์ บนผนังด้านใต้ของห้องทำงานนั่น
มีโต๊ะมะฮ็อกกานีทาแลคเกอร์
ค่ะ ฉันจำได้
ประธานาธิบดี...
ลุงเท็ดดี้...
...ทำอะไรกับมัน
เขาให้มันแก่เอมิลี่ แม็กซ์เวล เลขาฯ ส่วนตัวของเขาค่ะ
แล้วคุณนายแม็กซ์เวลเกษียณไปอยู่ที่ไหน
ทูสัน, อะริโซน่า
ผมจะนับถึง 3 นะ
ถึงจุดที่คุณจะรู้สึกตัว
มีชีวิตชีวาเต็มที่
และคุณก็จะจำอะไรที่เราคุยกันนี่ไม่ได้เลย
1, 2, 3
เป็นยังไงบ้างคะ
ผมว่าคุณไม่จำเป็นต้องกังวล เรื่องอยากกินช็อคโกแลตนั่น
แม่ครับ หรี่เสียงหน่อย
ผมคิดว่า วันนี้
ในเมื่อนี่เป็นครั้งแรกของเรา
เราจะทำแค่ชั่วโมงหรือสองชั่วโมง
ทีนี้ พอคุณรู้สึกสบายๆ นะ ที่รัก
ผมอยากให้คุณมองเทียนข้างหน้าคุณ
ผมอยากให้คุณจ้องมัน
ดี
ทีนี้ผมอยากให้คุณนึกภาพตัวเอง
เดินลงไปตามบันได
แต่ละขั้น คุณจะผ่านคลายไปเรื่อยๆ
และขณะที่คุณเดินลงไป
ผมอยากให้คุณบอกตัวเอง
"ฉันจะก้าวลึกลงไปเรื่อยๆ จนถึงขั้นของการสะกดจิต"
ในเมื่อเมื่อวานนี้คุณตื่นเต้นไปนิด
วันนี้ผมอยากให้คุณอยู่ห่าง จากเหตุการณ์ที่คุณกำลังมองอยู่
ราวกับว่าคุณเป็นพยานคนเดียว
ไม่ใช่ผู้ร่วมกระทำที่แท้จริง
และถ้าคุณบังเอิญเห็น สิ่งตกทอดเล็กๆ สวยงาม
หรือศิลปวัตถุที่อยู่ระหว่างทาง คุณก็พูดถึงมันได้ด้วย
ให้ตายสิ
ทีนี้...
พอถึงเชิงบันได ผมอยากให้คุณนึกภาพประตู
ประตูนี้สำคัญมาก เพราะหลังประตูนั่น
จะเป็นสถานที่และเวลา ในชีวิตที่คุณต้องการไปเยือน
เอาละ แล้วก็...
ประตูเปิดออกแล้ว
คุณพูดได้แล้ว ที่รัก
- วันไหนที่มีความสุขที่สุด - วันที่เราเจอกัน
ให้ตัวเองอยู่ห่างๆ ไว้
วันที่...
โรมันกับมาร์กาเร็ตพบกันครั้งแรก
- มาร์กาเร็ตเหรอ - ใช่แล้ว
มาร์กาเร็ตไหน
สเตราส์
เอาละ ถ้างั้น...
เราย้อนกลับไปยังวันที่ มาร์กาเร็ตกับโรมันพบกันครั้งแรก
มันย้อนกลับไปไกลแค่ไหน
2 ปีเหรอ
3 ปีเหรอ
ปีเดียวเหรอ
มันเป็นปี 1948
อะไรนะ เอาละ ผมว่าผมได้ยินมากพอแล้ว
คุณเชิร์ช คุณอย่าเพิ่งพูดอะไรทั้งนั้น
เธอเพิ่งบอกเราว่า เธอพบคนที่ชื่อโรมันในปี 1948
ผมว่าการสะกดจิตครั้งนี้จบแล้วละ
บางครั้งนะ คุณเชิร์ช
การสะกดจิตก็พาเราย้อนไปสู่ ชาติที่แล้วได้เหมือนอดีตของเรา
- คุณคิดว่าผมจะบ้าไปกับคุณด้วยงั้นเหรอ - เมื่อวานเธอพูดไม่ได้ด้วยซ้ำนะ
รัคมานินอฟอยู่ในโปรแกรมคืนนั้น
รอด้วย ที่รัก
เมื่อไหร่เหรอ
ฤดูหนาว...ปี 1948
โรมันเป็นไวทยากรรับเชิญ ของวงลอส แอนเจลิสซิมโฟนี
ทุกคนต่างก็กลัวเขา
ยกเว้นมาร์กาเร็ต
ตอนนั้นเป็นช่วงหลังสงคราม
และลอส แองเจลิสก็น่าตื่นเต้นมาก
ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน
ผู้คนมีแต่ความสนุกสนาน
ขอโทษค่ะ
แด่มาร์กาเร็ต หญิงผู้มี ความสวยงามมากกว่าความสง่างาม
ขอบคุณค่ะ
โรมันเต้นรำได้
เขาเล่าเรื่องตลกได้
เขาทำนายลายมือได้ด้วย
เส้นชีวิตไม่ค่อยมีเลยนะครับ
แต่เดี๋ยวก่อน ผมเห็นความรัก
ความปรารถนา
ความรัก...
ชั่วนิรันดร์
- นี่ได้ผลกับผู้หญิงเยอะมั้ยคะ - ผมจะบอกให้คุณรู้
อาชีพของมาร์กาเร็ตกำลังรุ่ง
และโรมันก็มั่นใจ
ว่าโอเปร่าใหม่นี้ จะทำให้เขามีชื่อเสียงในอเมริกา
เท่าที่เขาเคยมีในยุโรป
ได้ข่าวว่าคุณเคยแต่งงานมาแล้ว
ใช่ครับ
ตอนนี้เธอตายไปแล้ว
เธอเป็นอะไรตายคะ
เพื่อหนีออกจากเยอรมนี เราต้องลุยผ่านเทือกเขา
มันเป็นการเดินทางที่ยากลำบากมาก...
...และหัวใจเธอก็อ่อนแอ
โรมันอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้
มีแค่เขา แม่บ้านกับลูกชายของเธอ
และเสียงเพลงของโรมัน
มันสำหรับโอเปร่าที่ผม...กำลังแต่งอยู่น่ะ
คุณแต่งโอเปร่าเกี่ยวกับปิศาจร้ายเหรอคะ
นี่มันจากโอเปร่าของคุณเหรอ
ใช่ครับ...
โอเปร่าแทบจะเป็นสิ่งเดียวที่โรมันสนใจ
จนเขารู้จักมาร์กาเร็ต และทำให้เธอหลงรักอย่างมาก
ฉันตัวเปียกนะคะ เดี๋ยวโซฟานี่ก็พังหมดหรอก
ถ้าพังผมจะซื้อใหม่
วันแต่งงานช่างมีความสุขมาก
ดูเหมือนจะไม่มีอะไรและไม่มีใคร เข้ามาแทรกระหว่างพวกเขาได้
กลางวัน
ก้าวแรกยากที่สุดเสมอ ที่รัก ขอบคุณมาก
ช่วยหน่อย เราอยู่ที่ไหนเหรอ
ไม่ต้องถาม พยายามทำตัวสุภาพไว้
ใจเย็น เด็กๆ สงครามยุติแล้ว
ลีเดีย ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอ
ดีใจที่ได้เจอเช่นกัน นี่เกรย์ เบเกอร์ค่ะ
- ผมหาวแล้วนะ - เราจะอยู่แค่ 5 นาที
- สวัสดีครับ - เกรย์ เบเกอร์ ยินดีด้วยครับ
- อิงก้า ฉันอยู่ข้างบน... - คะ
เพียงแต่ฉันคิดว่า...
คือเราคุยกันแล้วว่าให้ คุณกับแฟรงค์กี้ย้ายมาอยู่ข้างล่าง
โรมันไม่เคยพูดอะไรกับฉันเลย
คุณสเตราส์จะพูด หรือไม่พูดอะไรมันไม่เกี่ยวกัน
คุณกับฉันคุยเรื่องนี้กันแล้ว
โดยเฉพาะคืนนี้ฉันจะขอบคุณมาก ถ้าคุณไม่ได้นอนอยู่ในห้องข้างๆ
ค่ะ คุณนายสเตราส์
ขอบคุณค่ะ
คุณนายสเตราส์...
ยิ...ยิ...ยิน...
ยินดีด้วยครับ
ขอบใจจ้ะ แฟรงค์กี้
- ลีเดีย - คุณนายสเตราส์
- นี่เกรย์ เบเกอร์ค่ะ - สบายดีเหรอคะ
สบายดีเหรอครับ
ปีนี้เขาได้อยู่ในรายชื่อ ผู้ได้รับรางวัลพูลิทเซอร์
- จริงเหรอคะ - จริงครับ
- ยินดีด้วยค่ะ - ยินดีด้วยเช่นกันครับ
ขอบคุณค่ะ
มีข่าวเด็ดใหม่ๆ จากหนังสือพิมพ์มั้ยคะ
ไม่มีเลย บอกตามตรง ผมคิดถึงสงคราม
พูดฟังแปลกๆ นะคะ
ไม่มีข่าวอะไรมากเท่าไหร่แล้วละครับ มันกลับไปเหมือนเดิมแล้ว
โลกมันเริ่มจะน่าเบื่ออีกครั้ง
ผมเสียใจอยู่อย่างเดียวก็คือ...
...การที่ไม่ได้อยู่ที่นี่นานมาก ผมเลยไม่มีโอกาส...
...ได้ฟังคุณเล่น คุณนายสเตราส์ ได้ฟังคุณเล่น
ฉันไม่ได้จะไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหน ฉันแค่แต่งงานเท่านั้น ค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ยินดีเช่นกันครับ
แล้วเจอกันค่ะ
บายค่ะ
โรมันมอบวันแต่งงาน ให้มาร์กาเร็ตอย่างที่เธอฝันไว้
เต็มไปด้วยผู้คนหน้าใหม่ๆ และสิ่งแปลกใจดีๆ
แต่ยังมีสิ่งแปลกใจอีกอย่างหนึ่ง
โรมัน...
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
สวยจังเลยค่ะ
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
อ๋อ...พูดว่า "ขอบคุณ" ก็พอ
ขอบคุณค่ะ
ไม่ๆ มันไม่ใช่สร้อยข้อมือ ที่รัก
สร้อยข้อเท้าน่ะ สร้อยข้อเท้าที่พิเศษมาก
ยกขาขึ้นมาสิ
มันเก่ามากเลย
คนที่ขายมันอธิบายให้ผมฟัง
ว่าเมื่อสามีให้มันแก่ภรรยาของเขา...
...พวกเขาจะกลายเป็น ครึ่งหนึ่งของกันและกัน
ไม่มีอะไร...
...มาแยกพวกเขาจากกันได้
แม้แต่ความตาย
งั้นเราก็ติดอยู่ด้วยกันตลอดไปเหรอคะ
ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ผมก็คงจ่ายเงินมากไปสำหรับมัน
3...2...1
ในนี้ร้อนนะครับ
แม่ครับ ช่วยเปิดหน้าต่าง ให้เราหน่อยได้มั้ย
นี่มันไม่ได้ผิดปกติอะไรอย่างที่คุณคิด
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งในซาน ฟรานซิสโก...
ขอน้ำดื่มสักแก้วได้มั้ยคะ
คุณพูดได้แล้วนี่ ที่รัก เยี่ยมเลย
- คุณจำชื่อตัวเองได้มั้ย - ให้เวลาเธอหน่อย
จำอะไรได้มั้ย
คนพวกนั้นยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า ผมติดตาม...
ผมอยากให้คุณดูอะไร
มิถุนายน 1949
นี่โรมัน สเตราส์
นี่ภรรยาของเขา มาร์กาเร็ต
และนั่นก็บ้านเขา
หล่อนะ ว่ามั้ย
ไม่เหมือนคนที่จะฆ่าภรรยาเขาได้เลย
ใช่ครับ
เขาแทงเธอที่คอ
ด้วยกรรไกรทองดีเชียร์โบราณสวยมาก
ดีเชียร์เหรอ ดิทเชอร์
พวกเขาประมูลขายที่ร้านคริสตี้ เมื่อปีที่แล้วราคา...20,000 ดอลลาร์
ให้กับสุภาพบุรุษชาวญี่ปุ่น ถ้าผมจำไม่ผิดนะ
ดูพวกเขารักกันมากทีเดียว
ปกตินั่นแหละคือคนที่ฆ่ากัน
เธอฝันถึงเรื่องนี้ หรืออ่านเกี่ยวกับคนพวกนี้...
ไม่ ผมได้รู้กระจ่างมากกว่า แค่ถ้าเธออ่านมัน
- พวกเขาหน้าตาเหมือนกัน มันไม่มีความหมาย - คุณเชิร์ช
ผมไม่เชื่อหรอกว่าเธออยู่ที่นั่น
คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่ออะไรมันไม่สำคัญ
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เหตุการณ์เหล่านี้กำลังทำลายเธอ
เรายิ่งผ่านพ้นมันได้เร็วแค่ไหน ความจำเธอก็จะคืนมาเร็วแค่นั้น
พรุ่งนี้ผมมีนัดกินอาหารกลางวัน ที่บ้านไฟรอาร์ตอนเที่ยง...
- พรุ่งนี้บ่าย 4โมงเป็นไง - ได้ค่ะ ขอบคุณมาก
ยินดีครับ
- คุณเชิร์ช - ครับ
นิตยสาร...17.95 ดอลลาร์
ไม่เป็นไรใช่มั้ย ตอนนี้คุณต้องการอะไรรึเปล่า
นอกจากความทรงจำของฉันเหรอคะ
โอเค ผมไม่ชินกับเสียงของคุณ
มันเหมือนตื่นขึ้นมา แล้วแมวของคุณพูดกับคุณ
สองสามวันก่อนคุณเงียบมาก
ผมเพียงแต่...ช่างเถอะ
- คุณเชิร์ช... - ไมค์ครับ
- คุณช่วยฉันทำไมคะ - ผมก็ไมรู้...กลิ่นคุณหอมน่ะ
ไม่รู้สิ ผมอาจรู้สึกสงสารคุณ ผมอาจจะชอบคุณ
ผมอาจอยากฟังว่าเรื่องราวมันจบลงยังไง
แต่คุณไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น
ผมเชื่อว่าคุณประสบกับ บางอย่างที่แปลกประหลาด
แค่ไม่มั่นใจว่ามันหมายถึงสิ่งที่เขาพูด
- คุณว่าฉันบ้าเหรอ - ผมคิดว่าเราต้องการความคิดเห็นอื่น
- คุณคิดว่าไง - ฟังดูเหมือนประสบการณ์ในชาติที่แล้ว
- ไหนคุณบอกว่าคุณเก่งไง - มันไม่ใช่เรื่องไร้สาระ มันเกิดขึ้นได้
ผมเคยเจอหญิงบ้าคนหนึ่ง
เธอกลัวที่แคบมากซะจน ขนาดอยู่ในสนามแยงกี้ยังสำลักเลย
ผมคิดว่า "รู้มั้ยว่ากำลังเผชิญกับอะไร"
"ก็ความชอกช้ำทางจิตใจในวัยเด็กไง"
ผมเคยบำบัดด้วยการสะกดจิต และพาเธอย้อนกลับไปหาความทรงจำนั้น
แน่นอน โป๊ะเชะ มันอยู่ที่นั่น
เธออายุ 5 ขวบ ลุงเธอรุกรานเธอทางเพศ
อุบาทว์จริงๆ ผมคิดว่านั่นแหละ
แต่ไม่ใช่ เธอยังกลัวที่แคบอยู่
ผมก็เลยคิดว่า ต้องพาเธอย้อนกลับไปไกลกว่านั้น
คราวนี้ พอผมถามเธอว่าปีอะไร เธอพูดว่า "1832"
- 1832 - ผมคิดว่า "คุณผู้หญิง ไอ้จ้อนเถอะ"
ขอโทษที เธอพูดต่อไปว่า พ่อเธอเป็นสัปเหร่อ
พี่ชายเธอชอบจับเธอขังไว้ในโลงศพ
ใช่...ผมก็ไม่รู้ว่ามันไร้สาระหรือเปล่านะ
เท่าที่ผมรู้ก็คือหลังการสะกดจิตครั้งนั้น เธอก็ไม่กลัวที่แคบอีกเลย
มีคนที่เชื่อชีวิตในชาติก่อน มากกว่าคนที่ไม่เชื่อ
ผมแน่ใจว่านั่นทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น ผู้หญิงคนนี้ร้องกรี๊ดตอนหลับ
ผมไม่สนใจว่าเธอเคยเป็นใคร ผมแค่อยากรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นใคร
คุณเชื่อรึเปล่าว่า สิ่งที่คุณเห็น เป็นเรื่องจริง
ดูมันเหมือนจริงค่ะ เชื่อค่ะ
อยู่กับคนขายของเก่าไว้ เขาคลำถูกทางแล้ว ผมจะบอกให้ว่าทำไม
ฟังนะ...
บางครั้งความชอกช้ำในชาตินี้ก็พาคุณ กลับไปยังความชอกช้ำในชาติก่อนได้
ถ้าคุณแก้ไขความชอกช้ำในชาติก่อนได้ คุณก็จะรู้ว่าคุณเป็นใคร
ถ้าคุณนำสิ่งที่คุณได้รู้จากชาตินี้ ไปใช้ในชาติหน้า นั่นก็คือกรรม
ผมคิดว่ากรรมคือถ้าผมทำสิ่งที่ไม่ดี ชาติหน้าผมจะเกิดเป็นปลวกซะอีก
ถ้าคุณถามผมนะ ชาตินี้คุณเป็นปลวกในสูทห่วยๆ อยู่แล้ว
ได้รู้อะไรมันจะดีตรงไหน ถ้าทุกครั้ง คุณอยู่กับคนที่เป็นคนละคนกัน
คุณไม่ได้อยู่กับคนที่เป็นคนละคนกัน
ต้องขอบคุณชะตากรรม กับอารมณ์ขันที่น่าเศร้าของมัน
คุณเผาคนในชาติหนึ่ง พวกเขาจะเผาคุณในชาติต่อไป
มันคือกงกรรมกงเกวียน
"ซื้อตอนนี้ จ่ายตลอดไป"
ขอโทษนะ ผมมีกรรม ที่จะต้องขนอาหารแมว
ไปกันเถอะ
บอกฉันหน่อยสิ ไมค์...
ทำไมฉันถึงจำกลิ่นได้ และก็รู้ข้างขวาข้างซ้าย
แต่ฉันกลับจำไม่ได้ว่าฉันชอบสีอะไร...
...ชอบดอกไม้อะไรหรือชอบไวน์แบบไหน
- คุณอาจจะโชคดีก็ได้ - โชคดียังไง
คงจะมีอิสระบางอย่าง ในการมีชีวิตอยู่แค่ในปัจจุบัน
อย่างน้อยคุณก็ไม่ต้องใช้เวลาทุกๆ วัน พยายามลืมอดีตของคุณ
ขอโทษนะ
ผู้คุมของโรมันในคุกรอประหารเขียนนี่เหรอ
นี่เป็นเนื้อหาข่าวเหรอ
ฉันใช้เวลาตั้ง 3 ชั่วโมงค้นหามันนะ
กับสาวนิรนามคนนั้นเป็นยังไงบ้าง ไปถึงไหนแล้ว
เกรย์ เบเกอร์ วันนี้เธอพูดถึงเขา
- คิดว่าเธอแต่งงานรึยัง - เขาเขียนทุกอย่างนี่
- อาจจะยัง - ฉันเพิ่งรู้จักเธอแค่ไม่กี่วันเอง
- บางครั้งเวลาแค่นั้นก็เกินพอแล้ว - คิดว่าเบเกอร์ยังอยู่รึเปล่า
ถ้าเขายังอยู่ ก็คงอายุเป็นล้านปีแล้วละ คืนนี้นายไม่ออกไปไหน
ไปคุยกับคนที่ทำหนังสือพิมพ์ฉบับ เดียวกัน ดูว่าพวกเขารู้จักเขาหรือเปล่า
หุบปากน่า
- สวัสดีค่ะ พีท - เฮ้...
คุณพูดแล้ว
ใช่ค่ะ
ฉันขอยืมเสื้อผ้าใส่อีกนะคะ
ได้เลย ไม่มีปัญหา
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้ยุ่งกับของของคุณหรอก
ผมชอบเสียงคุณจริงๆ
ฉันชอบที่ในที่สุดก็ได้ใช้มัน
นายไม่อยากไปช้า
- สำหรับอะไร - สำหรับอะไรก็ได้
- เธอจะอยู่ที่นี่เหรอ - เจอเบเกอร์เมื่อไหร่บอกฉันแล้วกัน
ถ้านายต้องการอะไร ฉันมีเผื่อไว้ในกระเป๋าเงินอันหนึ่ง
คุณดีจังที่กินอาหารเย็นจนหมด
- มันอร่อยมากเลยค่ะ - ผมไม่ค่อยมีใครมากินด้วยน่ะ
คุณจะต้องชอบที่นี่มากแน่ ดื่มกันสักหน่อย เต้นรำ กินอาหารเย็น...
ผมรู้จักเจ้าของ เขาจะดูแลเรา
เรย์ สบายดีเหรอ
- เราปิดแล้ว ไมค์ ฝนกำลังจะตก - อะไรกัน คืนนี้ไม่มีเพลงเหรอ
อัลไม่สบาย
ขอร้องน่า ค่ำนี้มันโรแมนติคมากเลย
นายอยากมอมเหล้าเธอเหรอ
ไวน์สักสองแก้ว ฉันจะนั่งข้างนอก นายกลับได้เลย
เราถูกถอนใบอนุญาตขายเหล้า เมื่อ 3 อาทิตย์ก่อน เพราะคนแถวนี้น่ะ
- แล้วกาแฟล่ะถ้างั้น - ฉันมีชา
ชาก็ได้ค่ะ
ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย ไม่มีเหล้าเลยเหรอ
นี่จากโอเปร่าของคุณไม่ใช่เหรอคะ
ฟาเธอร์ทิมบังคับให้เราเรียนเปียโน เขาบอกว่าเป็นการบำบัดโรค
โอเค ชา...
ให้ตายสิ ขอโทษที
มาดูซิว่าผมจะทำอะไรให้ค่ำนี้เซ็งได้อีก
- ไม่เป็นไรค่ะ - ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ไม่เป็นไรค่ะ
หนาวเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่ได้หนาวหรอก ฉันแค่กลัวน่ะ
กลัวอะไร
ไม่รู้สิคะ
มันเหมือนกับ...
...มีคนกำลังติดตามฉัน
และฉันก็ไม่เห็นว่าเป็นใคร
ฉันไม่สามารถ...
...เห็นข้างหลังฉันได้
แต่คุณจะเห็นนะ รู้มั้ย แค่ต้องใช้เวลา
ไมค์ มีคนต้องการจะฆ่าฉัน
นั่นมันเป็นแค่ความฝัน
ไม่ใช่เรื่องจริง
ตอนนี้ไม่มีใครที่จะมาทำร้ายคุณ
เมื่อคุณรู้ว่าคุณเป็นใคร คุณก็จะไม่กลัวอีกแล้ว
ถ้ามันจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นนะ
ผมอ่านถุงชาให้คุณฟังก็ได้
- คุณจะบอกอนาคตของฉันเหรอ - เปล่า ผมจะบอกอดีตของคุณโอเคนะ
ไหนดูซิ คุณเกิดในไอดาโฮ พ่อคุณเป็นชาวไร่มันฝรั่ง
คุณเล่าเรื่องตลกเก่ง ทำอาหารเก่ง และก็ไม่เคยเมาคลื่น
- ยกเว้นครั้งเดียวตอนฮันนีมูน - ฉันแต่งงานแล้วเหรอ
แต่งกับจิม แทนเนบาม เจ้าชายมันฝรั่ง
เจ้าชายมันฝรั่งเหรอ งั้นฉันก็รวยน่ะสิ
คุณจน แต่คุณมีกันและกัน
คุณชอบสีแดง และก็ชอบดอกกุหลาบ...
- ฉันเสียความทรงจำได้ยังไงนะ - เอ้อ...
คุณไปโดดบันจี้จากตึก ที่มิราเคิล ไมล์เดือนละครั้ง
อาทิตย์ที่แล้วคุณหัวกระแทก
แล้วก็ลงเอยด้วยการเดินเตร่ แถวๆ เขตวิลเชียร์
จนไปลงเอยอยู่ที่เซนต์ ออเดรย์
- โดดบันจี้เหรอ - ใช่ คุณชอบแสวงหาความตื่นเต้น
แล้วฉันชื่ออะไรคะ
เกรซ
ถุงชาบอกอย่างนั้น ว่าฉันชื่อเกรซ
ผมเคยมีครูอนุบาลชื่อซิสเตอร์เกรซ คุณเหมือนเธอมาก
ซิสเตอร์เกรซอ้วนฉุหรือเปล่าคะ
ไม่...เธอเป็น...
...ซิสเตอร์เกรซตัวใหญ่สวยมาก
โอเค
ตกลงชื่อเกรซ
โอเค เกรซ
ไมค์ ทำไมฟาเธอร์ทิมถึงขอให้คุณช่วยฉัน
ผมติดหนี้บุญคุณทิมเยอะมาก
ตอนเด็กๆ ผมเกเร เป็นคนอารมณ์ร้าย...
ผมเคยชกต่อยเด็กอื่นๆ เขาดัดนิสัยผม
ที่จริง ผมติดหนี้เขาเยอะมาก
ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ผมคงอยู่ในคุกที่ไหนสักแห่ง
แปลกนะว่ามั้ยที่ เราสองคนไปที่เซนต์ ออเดรย์
ไม่แปลกหรอก มันเป็นเหตุบังเอิญน่ะ
ฉันอยากรู้ว่า...
คุณอยากรู้อะไร
ฉันอยากรู้ว่าเจ้าชายมันฝรั่ง จะรู้สึกยังไง
ถ้าเราเดินรอบๆ ทะเลสาบใต้แสงจันทร์
ผมแน่ใจว่าเขาเป็นคนที่เข้าใจคน
แต่ก็อีกนั่นแหละ อาจไม่มีเจ้าชายมันฝรั่งก็ได้
ก็อาจจะไม่มี
- ฝนลงเม็ดแล้ว - นิดหน่อยเอง
- ยังจำท่าเต้นรำได้หรือเปล่า - ไม่รู้สิคะ
- ขึ้นไปบนหลังคาแล้วลองเต้นกันดีกว่า - หลังคาเหรอ
วิวสวยมาก ผมพาผู้หญิงทุกคนขึ้นไป แต่ไม่เคยใส่ใจจำ
- ฝนจะตกนะคะ - ในแอล.เอ.ฝนไม่เคยตกหรอก
นี่ไงคะฝน
- เราจะทำมันพังนะ - มันพังอยู่แล้ว
- นี่เหมือนโรมันกับมาร์กาเร็ตเลย - ผมไม่ใช่โรมัน
หิวจังเลย
ไปร้านไหนสักร้าน แล้วสั่งทุกอย่างในเมนูกินกันเถอะ
ไปโต๊ะเก่าของคุณที่ร้านซิดส์กันเถอะ
แคทเธอรีน
ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นไร
- คุณจำผมไม่ได้ ใช่มั้ย - ไม่ได้ค่ะ
แค่สองสามวัน คุณก็จะจำทุกอย่างได้
- คุณเป็นใคร - ขอโทษที ดั๊ก โอมัลลีย์
- ครับ แล้วไง - นี่คู่หมั้นของผม
ตอนผมกลับถึงบ้าน แต่คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น ผมบ้าไปเลย
แล้วผมก็เห็นรูปคุณในหนังสือพิมพ์
- ทำไมเธอถึงจำคุณไม่ได้ล่ะ - ต้องเป็นเพราะดาลเมนแน่ๆ
อะไรนะ
ดาลเมน มันสำหรับโรคนอนไม่หลับน่ะ
- แคทเธอเรีน เพียร์ซเหรอ - บางครั้งมันทำให้ความทรงจำเลอะเลือน
- พวกนี้ของเขาเหรอ - นี่เคยเกิดขึ้นหรือเปล่า
ครั้งหนึ่งตอนเธอกินมันมากไป แต่ตอนนั้นผมอยู่ด้วย
- นี่เสื้อผ้าของใคร - ตลอดเวลานี่คุณไปอยู่ที่ไหนมา
ผมไปสัมภาษณ์งานทางตะวันออก
เหรอ เธอสวมแหวนอะไร
มันเป็นแหวนแต่งงานแบบไอริช
ผมให้เธอตอนอยู่ไฮสกูล
ใช่ ผมยังต้องการข้อพิสูจน์อีก
ผมเจอนี่ตกอยู่ใกล้ประตูหน้า คุณต้องทำมันหล่นไว้แน่ๆ
- ทำไมฉันถึงจำคุณไม่ได้คะ - คุณจะจำได้แน่ ผมรับปาก
ผมสัญญา
มีค่าธรรมเนียมอะไรหรือเปล่าครับ
ช่างเถอะ
- คุณควรจะรับไว้สักหน่อยนะ - ผมจะจ่ายค่าใช้จ่ายคืนให้คุณ
แค่...
แค่ดูแลเธอให้ดีก็พอแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าจะ...
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง คุณเชิร์ช
ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
รถอยู่ตรงนี้ ไปหาหมอกันเลยนะ
ถุงมืออีกข้างอยู่ที่ผม
เฮ้
พวก แกเกือบทำสำเร็จแล้ว
เรื่องถุงมือนี่เนียนมากเลย
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร
มีปัญหาแค่นิดเดียว
มันผิดข้างน่ะ ดั๊ก
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ไอ้สารเลว
ไมค์
ไอ้งั่งนั่นเป็นคาราเต้
ฉันเชื่อเขาสนิทเลย เขาเป็นใครคะ
มีคนล่าตัวคุณทุกชีวิตเลยใช่มั้ยเนี่ย
เรายิ่งรู้ว่าคุณเป็นใครเร็วแค่ไหน ก็ยิ่งดีแค่นั้น
ในเหตุการณ์แบบวันนี้
ผมว่าเราควรทำมันให้เร็วขึ้นอีกนิด
ฉะนั้น ที่รัก ผมอยากให้คุณ...
...คิดถึงตอนที่สิ่งต่างๆ เริ่มมีปัญหา สำหรับโรมันกับมาร์กาเร็ต
พร้อมนะ
ประตูเปิดแล้ว
ทุกอย่างเริ่มขึ้น ในคืนปาร์ตี้ของออทโต้ ไคลน์...
มันเป็นปาร์ตี้แต่งชุดแปลกๆ งานหนึ่งของออทโต้
โรมันไม่อยากออกจากงานไป
มาร์กาเร็ตแน่ใจว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แต่โรมันพูดว่าทุกอย่างเยี่ยมมาก
ยินดีต้อนรับ มิตรสหายที่รักทุกคน
สนุกกับปาร์ตี้กันได้แล้ว
- มาร์กาเร็ต ที่รัก สบายดีเหรอ - มาร์กาเร็ต สวัสดี
- คุณสวยมากเลย ที่รัก - คุณสวยจับใจจริงๆ
เฮ้ สเตราส์ เจ้าเยอรมันเฒ่า สบายดีเหรอ
ผมชอบสิ่งที่คุณทำ ผมชอบสิ่งที่คุณทำ
ออทโต้ ฉันชอบชุดของคุณ
ผมโชคดีอะไรอย่างนี้
- ขอคุยอะไรเป็นส่วนตัวหน่อยได้มั้ย - ได้ มีอะไรเหรอ
- ผมต้องการเงิน - คุณน่ะเหรอ
- ผมเสนองานให้คุณอยู่นะ - ผมแต่งเพลงสำหรับหนังไม่ได้
- ผมเคยลองแล้ว และคุณก็บอกว่า... - ไม่ มันดีเกินไป
- มันดีเกินไปสำหรับหนัง - มันไม่สำคัญหรอก
ผมเปลี่ยนห้องสมุดเป็นห้องดนตรี
ถ้าผมทำมันสำเร็จ สิ่งต่างๆ ก็จะเปลี่ยนไป
- อยู่นี่เอง พ่อจอมซน - ที่รัก
ขอมิสชั่น ดรายค่ะ
ช่างบังเอิญจริงๆ
- คุณเบเกอร์ - คุณนายสเตราส์
- สบายดีเหรอคะ - สบายดีเหรอครับ
- ยังคิดถึงสงครามอยู่หรือเปล่า - ยังคิดถึงอยู่ครับ
ขอบคุณค่ะ
- แด่มิตรภาพ - ดื่ม
ดื่ม
- สูบบุหรี่มากๆ นี่ดีเหรอคะ - ไม่ดีเลย
ผมถึงได้มวนเองไง คิดว่ามันจะช่วยให้ผมสูบได้น้อยลง
- เหรอคะ - ไม่เลย ผมมวนมันเร็วขึ้นน่ะ
- ดูคุณเป็นคนสำคัญนะคะ - เหรอครับ
- คุณอยู่ในวงการรึเปล่าคะ - วงการเหรอ
- ค่ะ วงการหนังน่ะค่ะ - เปล่าครับ ผมเป็นนักแต่งเพลง
ถ้าอย่างนั้น คุณก็ไม่ใช่คนสำคัญน่ะสิ
หนาวจัง ฉันว่าเราเข้าไปข้างในดีกว่า
สิ่งต่างๆ ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง มาร์กาเร็ต
เดี๋ยวนี้เขียนข่าวซุบซิบ แล้วเหรอคะ คุณเบเกอร์
คุณไม่ได้เจอใครบางคนนานๆ ตั้งแต่งานแต่งงานของพวกเขา
มันก็เป็นธรรมดาที่ต้องถามไถ่กัน
- โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นนักข่าว - โดยเฉพาะ
- ทุกอย่างเป็นยังไงบ้างครับ - ก็ดีค่ะ เยี่ยมเลย
โรมัน ข้างนอกนั่นหนาวมากนะ
- ผมเป็นเพื่อนที่ดีได้ มาร์กาเร็ต - อะไรทำให้คุณเป็นเพื่อนที่ดีเหรอคะ
ผมคุยเรื่องเบสบอลกับผู้ชายได้
และก็พูดชมผู้หญิงไปเรื่อยเปื่อยได้ อะไรอีกล่ะ
- ปีนี้ใครจะชนะเลิศซีรี่ส์คะ - เยี่ยมมาก
สร้อยข้อเท้าสวยจัง
ขอดูหน่อยได้มั้ย
ขอดูใกล้ๆ นะ
ได้ค่ะ
นี่ต้องแพงมากแน่ๆ
ใช่ค่ะ
ผมรู้ว่าผมไม่ควรพูดอย่างนี้...
...แต่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ...
- สวัสดี มาร์กาเร็ต - โรมัน
- หายไปไหนมาคะ - อยู่ข้างในกับคนอื่นๆ น่ะสิ
สบายดีเหรอ คุณสเตราส์
ผมอยากรู้ว่าคุณทำอะไรกับขาเมียผม
- ผมแค่พยายามจะ... - จริงๆ ค่ะ โรมัน
คุณเบเกอร์เป็นแค่เพื่อนเท่านั้น
เชื่อผมสิ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เพื่อนคุณหรอก
ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องของผม แต่มาร์กาเร็ตต้องการใครสักคนที่...
โรมัน
คุณเอาความคิดแบบนั้นมาจากไหน
คงจะตอนที่ผมเห็นเขาจับขาคุณมั้ง
เขาแค่ดูสร้อยข้อเท้า ที่คุณขอให้ฉันสวมมันคืนนี้
เพื่อที่ทุกคนจะได้เห็นว่าเรารวยแค่ไหน... หรือเคยรวยแค่ไหน
- คุณบอกเขาเหรอว่าเราถังแตก - ฉันไม่ได้บอกอะไรเขาทั้งนั้น
- คุณถกชุดของคุณขึ้น - ทุกอย่างเรียบร้อยดีรึเปล่าคะ คุณสเตราส์
ไม่
ครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
มาร์กาเร็ต มาร์กาเร็ต
- ผมอาจไม่ประสพความสำเร็จอย่างเกรย์... - ฉันไม่สนใจเรื่องเกรย์ เบเกอร์
บางครั้งคุณก็โง่จริงๆ
เกิดอะไรขึ้น...
...เกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายที่บอกว่า ไม่มีอะไรแยกเราจากกันได้
ว่าเราสองคนเป็นครึ่งหนึ่งของกันและกัน
เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญอะไรเลย
แค่ในสายตาของเขา
คุณไม่ได้เป็นคนไม่สำคัญ โรมัน
และคุณก็เป็นสามีฉัน
ฉันรักคุณ
ใช่แล้ว ใช่
คุณสเตราส์
- ว่าไง แฟรงค์กี้ - โทรศัพท์ดังครับ
แม่รับสายแล้ว
ผมไม่แน่ใจ...แต่ผมคิดว่าเป็นของคุณ
ขอบใจ แฟรงค์กี้
ผมโทรมาขอโทษเรื่องที่ผมทำกับคุณ
ไม่เป็นไรค่ะ หวังว่าเรา ทุกคนคงจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นได้
ผมคิดว่ามีบางอย่างที่คุณควรรู้ เกี่ยวกับการเงินของโรมัน
เมื่อสักครู่นี้ใครโทรมาเหรอ
เพื่อนเก่าน่ะค่ะ
นักเป่าขลุ่ย
โอโบ
เขาเป็นยังไงบ้าง
เธอสบายดีค่ะ
ดี
เธอทำอะไรน่ะ
ผมเอานี่มาให้คุณครับ
มันเป็นเครื่องรางนำโชค
แฟรงค์กี้ รู้มั้ยว่า ตุ้มหูมุกของฉันหายไปไหน
ไม่รู้ครับ
เมื่อคืนมันอยู่ในลิ้นชักนี่
ผมไม่ได้ขโมยอะไร ของคุณนะครับ คุณนายสเตราส์
ผมไม่ต้องขโมย
โรมันดีกับเรามาก
โรมัน
- คุณตื่นตูมเกินไป - ฉันจับได้ว่าเขารื้อลิ้นชักของฉัน
เขาเอาเครื่องรางไปให้คุณ พวกเขาเป็นอย่างนั้น เชื่อถือโชคลาง
- ฉันต้องการให้คุณไล่พวกเขาออก - พวกเขาอยู่กับผมมาหลายปี
- ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปกป้อง... - พวกเขาช่วยชีวิตผมไว้
คุณพูดเรื่องอะไรกัน
พวกเขาช่วยผมออกมาจากเยอรมนี...
หลังจากที่ภรรยาผมตาย ผมก็...
ผมก็ป่วย แฟรงค์กี้ กับอิงก้าเสี่ยงชีวิตอยู่กับผม
พวกเขาเสียสละมากมายหลายอย่าง
พวกเขา...
คุณขอให้ผมไล่พวกเขาออกไม่ได้
ทำไมคุณไม่เคยบอกฉันว่าเงินของคุณ ทั้งหมดมาจากภรรยาคนแรก
ก็เพราะมันไม่จริงน่ะสิใครบอก...
ทำไมผู้หญิงที่เป็นโรคหัวใจ ถึงจะอยากหนีข้ามเขา
เราไม่มีทางเลือก ถ้าเราอยู่มันอาจเลวร้ายกว่านั้น
ผมตอบคำถามของคุณเบเกอร์หมดรึยัง
เขาเป่าหูเรื่องไร้สาระนี่ ให้คุณฟัง ใช่มั้ย
- คุณสองคนมีอะไรกันแน่ - อย่าหาเรื่อง
คุณรู้จักกันที่ไหน
อย่าเดินหนีผมนะ
ตื่นได้แล้ว ที่รัก
- โรมัน - ไม่
นี่สำหรับแก
คุณ...อยู่ในบ้านนั้น
- บ้านไหน - บ้านของโรมันกับมาร์กาเร็ต
คุณเห็นคุณเชิร์ชในอดีตเหรอ
เขาถือกรรไกรไว้ในมือ
- เขากำลังจะฆ่าฉัน - ไม่เอาน่า
นี่ต้องหมายถึงว่าในที่สุดคุณก็... มาสู่ปัจจุบันแล้ว
มันหมายถึงผมอยู่ในจิตใจของเธอ ก็แค่นั้น
คุณอยู่ที่นั่น
เราพาคุณย้อนกลับไปได้เสมอ คุณเชิร์ช
พาคุณย้อนกลับไป 40 ปี
- ลืมมันได้เลย - ทำไมล่ะ
ถ้าคุณเดินออกประตูไปที่ชายหาด อย่างน้อยเราก็ได้รู้แน่
- ผมไม่ใช่โรมัน - คุณอยู่ที่นั่น
มันเกิดขึ้นจริงๆ
เอาละ มาแล้ว
- ครับ - ไมค์ นี่พีทนะ
- ฉันเจอเกรย์ เบเกอร์แล้ว - เขายังไม่ตายเหรอ
อยู่ที่ไหนสักแห่ง ฉันมีแต่ตู้ไปรษณีย์ในแวลลีย์
- ฉันอยากส่งข้อความถึงเขา - เดี๋ยวนะ...ว่ามา
บอกว่า "มาร์กาเร็ตอยากรู้ว่า คุณยังคิดถึงสงครามอยู่หรือเปล่า"
- อะไรนะ - ไม่ต้องลงชื่อ แค่เบอร์โทรฉัน
เกรย์ เบเกอร์อาจทำให้ทุกอย่างมีเหตุผลได้
ฉันกลัวคุณค่ะ ไมค์
คุณกลัวคนตายต่างหาก
คุณได้ยินที่ดร.คาร์ไลล์พูดแล้ว
ที่คนสองคนพบกันซ้ำแล้วซ้ำอีกได้
ถ้ามันจริง ผมจะทำร้ายคุณทำไม
- โรมันทำร้ายมาร์กาเร็ตทำไมล่ะ - ผมไม่ใช่โรมัน
ทรูดี้ เงียบๆ ซะที
โอเค เอานี่ไป
รับไปสิ
- ฉันไม่ต้องการมัน - ผมอยากให้คุณถือมันไว้ รับไป
- คุณหยุด... - ถือกรรไกรนี่ไว้
มาเร็ว ยังมีอีก
มาสิ
อย่า
เราจะประมาทไม่ได้ ใช่มั้ย ผมอาจแทงลูกตาคุณได้
ตรงนี้ยังมีอีก
หยุดเถอะค่ะ หยุดเถอะ
นี่ไง เอานี่ไปซุกใต้หมอนของคุณไว้
- ผมเข้าใกล้ คุณยิงหัวผมให้กระจุยเลย - ไม่
หมายความว่าไง "ไม่" ผมนึกว่าคุณจะดีใจซะอีกที่มีมัน
เร็วสิ กลัวใช่มั้ย
ผมขอโทษ
ไม่เป็นไร ฟังนะ ผมจะไม่มีวันทำร้ายคุณ มาร์กาเร็ต
เอาละ
เราเริ่มกันที่บันไดนะ...
ขณะที่คุณเดินลงไป
คุณก็รู้ว่ามีประตูอยู่ข้างล่าง
ขณะที่คุณเดินผ่านประตูนั่น ความทรงจำ ก็จะคืนมา ความทรงจำทุกอย่าง
บอกผมว่าเห็นอะไรเป็นอย่างแรก ขณะที่คุณเดินผ่านประตูไป
จำไว้ คุณไม่ใช่ผู้เฝ้าดูอีกแล้ว
- คุณอยู่ที่ไหน - โถงทางเดิน
- โถงทางเดินบ้านใคร - โถงทางเดินบ้านผม
- คุณเป็นใคร - ผมไม่รู้
ดูตัวคุณเองสิ
- คุณเห็นอะไร - ขาผม
ไม่รู้สิ ผมเห็นเทียน
ผมกำลังเดินผ่านประตู
มันเป็นห้องนอน ห้องนอนของผม
ผมเห็นรูปภาพบนผนัง เก้าอี้ ไม่รู้สิโต๊ะเครื่องแป้ง
คุณเชิร์ช คุณเห็นอะไรอีก
เก้าอี้ ผมเห็น...กระจก
- แล้วในกระจกล่ะ - ผมเห็น...
- ตัวผมเอง - คุณรู้จักชื่อคุณมั้ย
รู้จัก
- ชื่ออะไรเหรอ - สเตราส์
คุณเห็นอะไร คุณเชิร์ช คุณเห็นอะไร
หยุดความ...หึงหวงนี่...
- ผมต้องหยุดมัน... - ฉันต้องหยุดมัน...
คุณเบเกอร์ เราไม่มีอะไร ต้องพูดกันแล้ว ลาก่อนค่ะ
โรมัน
- ผมคิดว่าได้ยินพอแล้ว - ไม่ ยังไม่พอหรอก
ผมไม่ใช่โรมัน
และคุณก็ไม่ใช่...
สวัสดี
ไมค์ กะแล้วว่านายต้องอยู่ที่นี่
สวัสดี อแมนด้า
ใครนะ
นั่นแหละชื่อคุณ อแมนด้า ชาร์ป บัตรของคุณอยู่ในนี้
คุณเป็นจิตรกร อยู่บ้านเลขที่ 1454 ไฮทาวเวอร์
เพื่อนบ้านคุณคนหนึ่งเห็นรูปคุณ ติดต่อไมค์ไม่ได้
พวกเขาเลยโทรไปสำนักหนังสือพิมพ์
ไม่
ผมต้องไปจากที่นี่แล้ว
ไมค์
เฮ้ ไมค์ ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ไม่เห็นจะต้องอารมณ์เสียเลย
เธอไม่มีสามี ไม่มีคู่หมั้น ไม่มีอะไรทั้งนั้น
ฉันตรวจสอบดูแล้ว
เราพูดถึงคนไม่มีพันธะอะไรเลยนะ ไมค์
- ได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่า - ได้ยิน มันไม่สำคัญแล้วละ
ให้ตายสิ นายเป็นอะไรไป
ขอทำความเข้าใจก่อนนะ คุณคือผู้หญิงคนนี้ มาร์กาเร็ต สเตราส์
ใช่ครับ
ผู้หญิงที่จำอะไรไม่ได้นั่นคือสามีคุณ
โรมัน สเตราส์ใช่
เมื่อ 40 ปีก่อน เธอฆ่าคุณ และตอนนี้เธอก็กลับมาอีก
ใช่
ทุกอย่างมันสมเหตุผลมากเลย ใช่...
การสลับเพศนี่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
ชาติหนึ่งคุณเป็นบ๊อบ แล้วอีกชาติหนึ่งก็เป็นเบ็ตตี้ได้
คุณเป็นสามีก็ได้ เป็นภรรยาก็ได้
ครึ่งหนึ่งของกันและกัน
จากรูปนี่ คุณดูเหมือนเขามากกว่าเธอนะ
- คุณสวยอะไรอย่างนี้ - ขอร้องเถอะ
ฉะนั้น แบบว่า...
ตอนนี้เกิดอะไรขึ้น
- จัดการเธอซะ เป่าเธอให้ดิ้น - อะไรนะ
นัดเดียว ตรงนี้
- คุณกำลังบอกให้ผมฆ่าเธอเหรอ - ฆ่าเธอซะ ก่อนที่เธอจะฆ่าคุณ
ผมคิดว่ากรรมคือคุณเรียนรู้ บางสิ่งจากแต่ละชีวิตซะอีก
นั่นแหละสิ่งที่คุณเรียนรู้จากชีวิตนี้
ในแง่ของกรรม การป้องกันตัวไม่ผิดตรงไหน
อีกอย่าง สิ่งที่คุณบอกผม
วันนี้ไม่ได้ต่างกับเมื่อ 40 ปีก่อน
โรมัน สเตราส์อาจไม่ได้ฆ่าภรรยาของเขา
ไม่ พวกเขากำจัดเขา เขาจับได้ ว่าเธอคุยโทรศัพท์แล้วก็ฆ่าเธอ
- ผมไม่เห็นเขาฆ่าเธอ - ถ้าผมเป็นคุณ...ลืมเธอซะ
ผมลืมเธอไม่ได้ ไม่รู้จะทำยังไงดี
ทำไมตอนนี้เธอถึงอยากฆ่าผม
ทำไมผู้หญิงถึงทำอะไรอย่างอื่นล่ะ
เพื่อนบ้านคุณบอกว่า คุณถูกทำร้ายชิงทรัพย์ตอนเข้าลิฟต์
ดูคุณไม่เป็นไร แต่คุณก็หมดสติ แล้วก็อาจจำอะไรไม่ได้เลย
แต่งานของคุณก็ยังอยู่ที่นี่
พระเจ้าช่วย
ฉันอยู่ที่นี่เหรอ
ให้เวลาตัวคุณสักพัก
แต่ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
จำไม่ได้เลย
แต่คุณจะจำได้
เธอเคยเขียนภาพทิวทัศน์ทะเล
จิตใจของเธอถูกพรากไป ตอนเยือนอดีตช่วงพักหนึ่ง
จนเธอตื่นขึ้นในคืนหนึ่งและติดอยู่ที่นี่
เลิกสมมติโน่นนี่กันซะที แล้วก็โทรหาไมค์กันเถอะ
ที่จริง ผมว่าทำอย่างนั้นไม่ดีหรอก
พูดตามตรงนะ ตอนนี้
ผมคิดว่าคุณไม่ควรติดต่อ กับคุณเชิร์ชเด็ดขาด
คุณไม่ได้คิดว่าไมค์จะทำร้ายเธอหรอก
ผมคิดว่าพวกเขาอาจทำร้ายกันเองได้
ผมสัญญา
ภายใน 24 ชม. คุณเชิร์ชจะต้องขึ้นลิฟต์นั่นมา
พร้อมคำพูดที่หวานซึ้งและเจตนาที่แสนดี
เขาจะมีคำอธิบายว่า ทุกอย่างจะเรียบร้อยดียังไง
แล้วคุณก็จะอยู่ในอ้อมแขนของกัน และกัน อบอุ่นและปลอดภัย
แต่ผมจะบอกให้ ตรงนี้และตอนนี้
ความปลอดภัยที่ คุณรู้สึกจะเป็นสิ่งหลอกลวง
ความสัมพันธ์ใดๆ กับคุณเชิร์ช จะจบได้วิธีเดียว แบบรุนแรง
ผมรู้จักไมค์ เชิร์ชมานานแล้ว เขาไม่มีทางทำร้ายเธอแน่
คุณดูแกน เรากำลังพูดถึงชะตากรรม
ถ้าชะตากรรมเป็นผล มันก็เพราะคนเราคิดว่า
"ครั้งนี้มันจะไม่เกิดขึ้น"
ผมต้องไปที่สำนักหนังสือพิมพ์สักพัก
- คืนนี้ผมแวะมาดูคุณได้มั้ย - แล้วคืนพรุ่งนี้ล่ะ
แล้วคืนมะรืนนี้ล่ะ ฉันจะกันเขา ได้ยังไงถ้าเขาอยากเจอฉัน
ถ้าคุณกันเขาไม่ได้ด้วยคำพูด ก็ใช้ไอ้นี่
ขอโทษที....มันอยู่ใน ร้านของผมมาสองสามปีแล้ว
เป็นของมาเฟียดัง "สติงค์กี้" อะไรนี่แหละ
- ฉันใช้มันไม่ได้หรอก - มันเก่า แต่ยังยิงได้
- ฉันหมายถึงฉันยิงใครไม่ได้หรอก - ผมว่ายังไงก็รับไว้ก่อนเถอะ
คุณไม่ได้เชื่อเรื่องนี้จริงๆ หรอก ใช่มั้ย ไมค์ล่ะ
เขาเจอคุณอีกครั้ง ใช่มั้ย
ผมเห็นคุณสองคนอยู่ด้วยกัน เมื่อคืนก่อน คุณดูดี มีความสุขออก
แล้วชายคนนั้นที่คุณเล่าให้ฉันฟังล่ะ
บุรุษไปรษณีย์ที่ สับเมียเขากับคนในครอบครัว
ตอนพวกเขาเจอกันแรกๆ มีความสุขแค่ไหน
ครับ โอเค
นี่ไมค์เชิร์ช มีคนโทรหาผม
คุณเชิร์ชคะ มีคนอยากเจอคุณ
คุณเกรย์ เบเกอร์ค่ะ
"บ้านพักคนชรามีโดว์ส"
เขาจะขอ แต่ไม่ว่าคุณจะทำอะไร อย่าให้เขาสูบบุหรี่นะ
เกรย์ เบเกอร์
- ขอบุหรี่มวนได้มั้ย - คุณจะต้องไม่สูบบุหรี่
มันจะต่างกันยังไง
ผมไม่อยากมีปัญหาน่ะ...
คุณบอกว่ามีคนพูดว่า พวกเขาคือมาร์กาเร็ต สเตราส์
ผมพูดว่าพวกเขา... พวกเขาพูดว่าพวกเขา...
พวกเขาคือมาร์กาเร็ต สเตราส์
อย่างใน...
...ชาติที่แล้ว
เขาพูดว่ามันยังไม่จบ
เขาพูดกับผมอย่างนั้น
ผมคิดว่าเขาหมายถึง ผมไม่ได้ข่าวครั้งสุดท้ายของเขา
ผมอ่านหนังสือที่ผู้คุมของโรมันเขียน
เขาบอกว่าก่อนการประหาร
คุณถามเขาว่าเขาฆ่าภรรยาเขาหรือเปล่า
ผู้คุมบอกว่าโรมันกระซิบตอบคุณที่ข้างหู
- เขาพูดว่าอะไรครับ - คุณอยากรู้ไปทำไม
คุณเบเกอร์โรมันฆ่าภรรยาของเขารึเปล่า
เปล่า
ถึงในตอนนั้น ผมจะคิดว่าเขาฆ่า
จนผมไปหาเขาที่คุกรอประหาร
เขาพูดอะไรกับคุณ
- ขอบุหรี่มวนได้มั้ย - ผมไม่มีบุหรี่ เขาพูดว่าอะไร
- มันอยู่ในกระเป๋า - โรมันพูดว่าอะไร
- บอกผมสิ คุณเบเกอร์
ใจเย็นๆ
ไม่เป็นไรใช่มั้ย พระเจ้า
จะให้ผมเรียกใครมาให้มั้ย
ขอบุหรี่มวนได้มั้ย
ได้ ได้
ไม่ เก็บไว้เถอะ จริงๆ ผมเลิกแล้ว
- เขาไม่ได้พูดอะไร - ขอร้อง ผมให้บุหรี่คุณแล้วนะ
ผมพูดความจริง ผมถามเขาว่า
แต่คุณฆ่าเธอ
ใช่มั้ย
เขาจูบผม
เขาอะไรนะ
เขาจูบผม ไอ้งั่งนั่นก้มมาจูบผม
แล้วตั้งแต่นั้นผมก็ไม่เขียนอะไรอีกเลย
ใครฆ่าเธอ
ผมไม่รู้
คุณช่วยได้เยอะเลย ขอบคุณมากนะ
นั่งก่อน
ถ้าจะมีใครรู้ ก็คงเป็นแม่บ้าน
- แม่บ้าน อิงกริดอะไรนั่นใช่มั้ย - อิงก้า
เธอรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านนั้น
- เธอยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า - อาจจะยังอยู่
ล่าสุดที่ผมได้ข่าว พวกเขาเปิดร้าน...
...ของเก่า
เขามีลูกชายที่เปิดร้านของเก่าเหรอ
ของเก่า
"เดอะ ลัฟฟิ่ง..." "เดอะ ลัฟฟิ่ง...อะไรสักอย่าง"
- ที่ถนนโรเบิร์ตสัน - ที่ถนนโรเบิร์ตสัน...
"เดอะ ลัฟฟิ่ง ดุ๊ค ของเก่าชั้นเลิศ"
สวัสดี...อิงก้า
คุณรู้ว่าผมเป็นใคร
เรามีเวลาไม่มาก ผมจะแวะก่อนจะโทรแจ้งตำรวจ
อยากบอกมั้ยว่า คุณฆ่ามาร์กาเร็ต สเตราท์ทำไม
คุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่ แฟรงค์กี้อยู่ไหน
คุณรักโรมัน ผมจะไม่ไปจนกว่าจะได้รู้ความจริง
คุณไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ฉันไม่เคยคิดเลย...
...ฉันรักเขามาก
จนเขาเจอมาร์กาเร็ต
ตอนแรกฉันดีใจมาก
มาร์กาเร็ตดีกับโรมัน
เธอดีกับแฟรงค์กี้และฉัน อยู่พักหนึ่งเหมือนกัน
แต่แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน...
...แล้วทุกอย่างมันก็เลวร้ายหนัก
วันเกิดเหตุฆาตกรรม ฉันตัดสินใจบอกโรมันว่าฉันรู้สึกยังไง
บอกว่าตอนอยู่ในเยอรมนี เราเคยมีความสุขกว่านี้มาก
บอกว่าตอนนี้เราอาจมี ความสุขกว่านี้ถ้าอยู่ที่นั่น...ด้วยกัน
แต่โรมันบอกว่าเขาไม่มีทางรักฉันได้
ฉันพยายามอธิบายแต่แฟรงค์กี้ก็ไม่เข้าใจ
ว่าโรมันกับมาร์กาเร็ตรักกันจริงๆ
คุณเบเกอร์ ฉันไม่ต้องการ ให้คุณโทรหาฉันอีก
ไม่ เราไม่มีอะไรต้องพูดกันแล้ว ลาก่อนค่ะ
โรมัน
- ผมขอโทษ - โรมัน
ฉันก็ขอโทษค่ะ ฉันเองก็ไม่มีเหตุผลเท่าไหร่
ฉันรู้ว่าระยะนี้คุณไม่สบายใจ...
เพียงแต่ฉันยอมรับไม่ได้
ฉันยอมรับไม่ได้ว่า คุณอาจไม่มีความสุขที่อยู่กับฉัน
ไม่มีความสุขที่อยู่กับคุณเหรอ
มาร์กาเร็ต...ผมรักคุณ
โรมันรักมาร์กาเร็ตแต่ไม่ได้รักฉัน
แฟรงค์กี้เกลียดเธอ แต่ฉันไม่รู้ว่าเกลียดมากแค่ไหน
ในคืนนั้น
เราได้ยินเสียงโอเปร่าของโรมัน ดังก้องไปทั่วบ้าน
เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งมัน...
...จบสิ้น
นั่นใครน่ะ
หลังการฆาตกรรม...
...ปัญหาการพูดของแฟรงค์กี้แย่ลงเรื่อยๆ
ฉันพาเขาไปอยู่อังกฤษ
ไปหาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ
เขาใช้การสะกดจิต...
...รักษาเขา
เขาบอกเกี่ยวกับจิตใต้สำนึก และการกลับชาติมาเกิด
ตั้งแต่นั้นมา ความคิดนั้นก็ครอบงำเขา...
ว่ามาร์กาเร็ตจะตามล่าเขา
และเมื่อเขาพบ บทความของคุณในหนังสือพิมพ์...
...เขาเลยรู้
เขาเลยจ้างดั๊กกี้คู่หมั้น ไปชิงตัวเธอมาจากผม ใช่มั้ย
ชื่อจริงของเขาคือมาร์ค เขาเป็นนักแสดง
พระเจ้า ผมปล่อยให้เกรซอยู่กับลูกคุณ
เดี๋ยวก่อน
ฉันปกป้องเขาต่อไปไม่ได้แล้ว
- ไม่เป็นไร - แม่ต้องบอกเขา
ไม่เป็นไรครับ แม่
แม่ควรจะนอนได้แล้ว
ขึ้นไปครับ
เอาละ...
แม่มีชีวิตอยู่กับมันอีกไม่ได้
ผมเข้าใจ
ราตรีสวัสดิ์ แฟรงค์กี้
ราตรีสวัสดิ์ครับ แม่
"ดี เชียร์"
- เกรซ นี่ไมค์นะ ให้ผมเข้าไปหน่อย - ไปให้พ้น
- ผมต้องคุยกับคุณ - ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
ผมรู้ว่าคุณโกรธ ฟังผมนะ
- คุณทำอะไรกับโทรศัพท์ - อะไรนะ
- สายไม่มีสัญญาณ - ลมมันแรง สายมันเสีย
- ฟังผมก่อนได้มั้ย - ไปให้พ้น
คุณฟังผมก่อนได้มั้ย นะ
อย่ายิง อย่ายิง เกรซ ใจเย็นๆ
- ไปให้พ้นนะ - ผมจะไม่ทำร้ายคุณ
ใจเย็นๆ ฟังนะ...
โรมันไม่ได้ฆ่าภรรยาเขา เขาแต่งโอเปร่าอยู่ข้างล่าง
ฟังนะ นี่สำหรับคุณ
ไมค์
พระเจ้าช่วย
ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย
คุณแม้ดสัน
สวัสดี
ฉันยิงเขา
ขอบคุณ...ทำให้งานของแฟรงค์กี้น้อยลง
นั่นใครน่ะ
แฟรงค์กี้
ของเก่าน่ะ
นี่สำหรับแก
นี่สำหรับแม่ฉัน
มาร์กาเร็ต
ทุกอย่างมันจบแล้ว แฟรงค์กี้
- ไมค์ อย่า - หยุดนะ
อย่านะ
ฉันคนหนึ่งแหละที่สนใจ...
...การได้เห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป
ใครก็ได้ช่วยด้วย
- ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
ประตูปิดแล้ว